Bir Mucize İstiyorum

Rabbim...
Bir mucize istiyorum
Sevdiğim adamın
Bir ömür boyu yanımda olmasını
Yollarımızın aynı yere çıkmasını,
Aynı sabaha uyanıp
Aynı gecede birlikte uyumayı
Nasip etmeni istiyorum.

Aramızdaki mesafelerin
Bir düş gibi dağılıp gitmesini,
Takvimlerin ayrılığı değil,
Kavuşmayı göstemesini istiyorum.

Çünkü özlemek,
Herkesin bildiği kadar
Öyle basit değil.

Özlemek bazen,
Kalbinin yarısının senden
Kilometrelerce uzakta atmasıdır.
Gülümserken bile
İçinde eksik kalan bir yan taşımaktır.

Özledikçe yüreğime saplanan
O görünmez hançerlerin acısını
Duymak istemiyorum artık.
Her vedanın ardından
Biraz daha hüzün basıyor yüreğime.

Gözümden süzülen her damla yaşla
Ellerimi semaya açıyor,
Yüreğimin bütün sessizliğiyle
Sana yalvarıyorum Rabbim.

Bir mucize...
Sadece seven iki yürek için

Hasret yakıp kavururken içimi,
Geceler daha uzun geliyor
Yıldızlar daha uzak görünüyor.
Sensiz geçen zaman,
Saatlerin değil,
Özlemin ölçtüğü bir zamana dönüşüyor.

Bazen bir şarkıda buluyorum seni,
Bazen ansızın esen bir rüzgâr
Kokunu getiriyor burnuma buram buram
Bazen bir sokakta yürürken
Ansızın karşıma dikiliyorsun sanki

Yanımda olsaydın diye geçiriyorum içimden.
Paylaşmak istediğim her güzel şeyde
Önce seni arıyor puslu gözlerim.

Çünkü ruhun ruhumda,
Kalbim ise sende kaldı.
Sana ait olmayan hiçbir yerde
Tam olamıyor şu yüreğim.
Sanki kalbimin bir odasında
Hep sen yaşıyorsun.

Özlüyorum seni...
Hem de deli gibi.
Bir gülüşünde kaybolmayı
Kokunu duymayı
Ellerine dokunmayı,
Başımı omzuna yaslayıp
Hiç konuşmadan
Saatlerce orada kalmayı özlüyorum.

Bazen gecenin sessizliğinde
Adını fısıldıyorum karanlığın içine
Belki rüzgâr kulağına fısıldar diye
Belki aynı anda sen de
Benim adımı geçiriyorsundur yüreğinden diye...

Sonra düşünüyorum
Bizi birbirimize bu kadar yakın hissettiren şey,
Sadece sevgi olamaz.
Bu, duaların birbirini bulması gibi.
Bu, iki yüreğin
Aynı kaderi beklemesi gibi.

Biliyorum...
Bazı yollar uzundur
Bazı kavuşmalar,
Sabırla örülmüş duaların hediyesidir.
İşte bu yüzden umudumu kaybetmiyorum.
Çünkü sevgimizin,
Mesafelerden daha güçlü olduğuna inanıyorum.

Çünkü kalpten edilen duaların
Gökyüzünde kaybolmadığını biliyorum.
Bir gün gelecek...
Bu hasret bitecek.
Bekleyişimiz son bulacak.
Telefonun ekranından değil,
Başım omuzunda Gözlerine bakacağım.

Ellerin ellerimde olacak,
Bunca zamanın hasreti
Bir sarılışta eriyip gidecek.
O gün geldiğinde,
Bugün çektiğimiz özlemi değil,
Bizi birbirimize taşıyan
Bu sevgiyi anacağız.

Belki de gülümseyerek
Ne çok bekledik diyeceğiz...
Ama birbirimizden hiç vazgeçmedik.
O güne kadar,
Dualarımın en güzel yerinde sen olacaksın.
Her secdemde,
Her umutlu bekleyişimde,
Her yeni doğan güneşle birlikte
Adını bırakıyorum Rabbime.

Yine aynı duayı ediyorum
Rabbim...
Hasretle sınadığın bu iki yüreği,
Kavuşmayla ödüllendir.
Mesafeleri kaldır aramızdan,
Özlemimizi sevince dönüştür.

Eğer bir mucize yazacaksan,
O mucizenin içinde
Bir ömür boyunca hep yan yana
Onun eli benim elimde olsun...
AMİN...