1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
70
Okunma
Ben bir taş ustasıyım,
Ömrümü duvarlara yazdım.
Kimi zaman bir caminin kubbesinde,
Kimi zaman bir çeşmenin başında kaldım.
Çekicim ekmek kokardı sabahları,
Keskiyle konuşurdum gün boyu.
Taş dediğin dilsiz sanılır ama,
Dinleyene anlatır nice duyguyu.
Ben bir taş ustasıyım,
Alnımda güneşin izi vardır.
Ellerimde nasırdan haritalar,
Yüreğimde yılların sızısı vardır.
Bir taşı yerine koyarken bilirim,
Yanlış ölçü bin ömrü eğriltir.
İnsan da böyledir aslında;
Bir söz bazen gönülleri kırar, incitir.
Ne saraylar gördüm yükselen,
Ne viraneler gördüm çöken.
Anladım ki baki kalan,
Taş değil; ardında bırakılan emek.
Şimdi saçlarıma aklar düşse de,
Gözlerimde ilk günün heyecanı var.
Ben bir taş ustasıyım dostlar,
Taşa şekil verirken kendimi yontanlardanım.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.