Bir yanımız karanlık saçar
Bir yanımız güneşlere kaçar
Bir yanımız gurbetlerde yanar
Bir yanımız vuslat diye çağlar

Bir yanda bağbozumu, güz var
Bir yanda dallarda tomurcuk var
Bir yanda savrulan kuru yaprak
Bir yanda baharı bekleyen dal

Gece iner, yıldız düşer suya
Gün doğarken gölgeler kaybolur
Bir yanımız sessizliğe gömülür
Bir yanımız çağlayarak coşar

Bir yanımız uzaklarda kalır
Bir yanımız hasret ile yanar
Yollar uzar, geceler çoğalır
Hasret çöker gecelere ağır

Bir yanımız küldür, biri ateş
Bir yanımız susar, biri güneş
Rüzgâr eser, savrulur bütün düş
Köz altında saklanır eski ateş

Bir yanımız deniz, biri kıyı
Biri sonsuz, biri bekler suyu
Dalgalar döverken sessiz taşı
Uzaklık eritir bütün yolu

Bir yanımız kışın ayazıdır
Bir yanımız yazın güneşidir
Mevsimler döner devir içinde
Değişmeyen bir eski sırdır

Bir yanımız gidiş, biri dönüş
Bir yanımız veda, biri görüş
Her ayrılık içinde bir buluş
Her susuş içinde başka duyuş

Bir yanımız eksilir gecede
Bir yanımız çoğalır hecede
Kırık yerden ışık sızar yine
Gölge kalmaz aydınlık gelince

Bir yanda bağbozumu, hasat var
Bir yanda olgunlaşan üzüm var
Taneler düşer toprağın bağrına
Zaman damla damla iz bırakır

Bir yanımız dünün izlerinde
Bir yanımız yarın eşiğinde
Akrep susar, yelkovan bekleşir
Zaman kıvrılır kendi içinde

Gece gündüz ile yan yana dur
Kış baharla aynı dala vurur
Sürgün vuslat ile yolunu bulur
Gidiş dönüş olup tamamlanır

Karanlık ışığa boyun eğer
Sessizlik yankısını geri verir
Bağbozumu baharı çağırırken
Suskun yerden yeni mevsim doğar

Çember döner, yol yeniden açar
Her son kendi başlangıcını taşır
Bütün zıtlık aynı yerde susar
Her parça bütünde yerini bulur


Yüksel karataş Malatya Yeşilyurt
12Agustos 2026