Gönül bahçemizin açan gülüsün,
Yuvamızın sönmez feneri babam,
Şu yalan dünyanın, kutsal dalısın,
Ömrümün en büyük çınarı babam.

Gece gündüz demez rızkını arar,
Gözünden sakınır, yaramı sarar,
Evladın derdine her zaman yarar,
Gönlümün kurumaz pınarı babam.

Adımı dünyaya haykıran sestir,
Daralan ruhuma geniş nefestir,
Onsuz şu memleket bana kafestir,
Gönlümün bitmeyen baharı babam.

Girdiği kapıya asalet gelir,
Evlatlar sesini uzaktan bilir,
Bizim içinse o, çekinmez ölür,
Saygının, şerefin vakarı babam.

Gurbete gitsek de gözü yoldadır,
Aklı hep sılada, bizim eldedir,
Duası en kutsal, yüce dildedir,
Umudun yıkılmaz hisarı babam.

Fırtına kopsa da eğmez başını,
Akıtıp göstermez gizli yaşını,
Bize getirir hep helal aşını,
Evimin koruyan duvarı babam.

Yüce bir dağ gibi arkamda durur,
Kanat gerer bize her dertten korur,
Evladın kalbine üfler bir gurur,
Yuvanın baş tacı, mimarı babam.

Yıllar gelip geçer, izleri derin,
Gönlümün tahtında başkadır yerin,
Kokun bir başkadır, gölgen çok serin,
Şu garip ömrümün diyarı babam.

Hata yapsak bile sarar sevgiyle,
Öfkesi gizlidir, vurmaz övgüyle,
Dünyayı değişmem tek bir rengiyle,
Başımın sönmeyen efkârı babam.

Evlatlar büyür de elini öper,
Duası olmasa kıyamet kopar,
Kul hakkını yemez o, Hakk’a tapar,
Atamın en kutsal yadigârı babam.

Güneşin Kızı Zehra