Mümin olan yürür Hakkın izinden,
Asla şüphe etmez Resul sözünden,
Nur-u ilahisi parlar yüzünden,
Solmayan o kutsal dirimiz bizim.

Kâbe’dir kalplerin döndüğü anlar,
Gözyaşı dökerek yalvarır canlar,
Aşk ile anılır kutlu mekanlar,
Mekke ve Medine yerimiz bizim.

İman cevheridir sineme konan,
Kalbimizde Allah aşkıyla yanan,
İslam’ın yoluna kurban adanan,
Fedadır bu yolda serimiz bizim.

Zalimin bendini yerle bir eden,
Geceler boyu hep secdeye giden,
Hakkın sancağını burçlara diken,
İhlaslı, yürekli erimiz bizim.

Dünyanın süsüne aldanıp kalma,
Şu fani hayatın zehrini alma,
Bakıp da gerçeği görmezden gelme,
Gönül gözü açık körümüz bizim.

Kula kul olmayı reddetti bu can,
Yalnızca Rahman’a eyledi iz’an,
Zulmet zincirini kırdığı zaman,
İslam’la can bulan hürümüz bizim.

Ameller tartılır mizan başında,
Korku ve ümit var gözün yaşında,
Hayatın o en son, zorlu işinde,
Mahşerde olacak sorumuz bizim.

Dergâhı ilimdir, irfan bağıdır,
Gönülleri saran aşk toprağıdır,
Hakikat yolunun rehber dağıdır,
O kutlu Resul’dur pirimiz bizim.

Hayâ perdesini yırtıp da geçme,
Haramın zehrini bilerek içme,
Edepten, iffetten bir an vazgeçme,
Arşı unvanlayan arımız bizim.

İslam’ın güneşi doğdu cihana,
Aydınlık getirdi inanan cana,
Rengini bahşetti kutlu zamana,
Yüzleri güldüren sarımız bizim.

Güneşin Kızı Zehra