Zannetme bu dünya seninle döner,
Sen yoksan saatler durur zannetme…
Bir kapı kapanır, bin kapı açılır,
Ardından tüm yollar susar zannetme…

Zannetme gidersen yıldızlar söner,
Gelmezsen denizler kurur zannetme…
Bir isim silinir, bir başka yazılır,
Yaralı gönüller ölür zannetme…

Bir gün yorulursun dağ bile olsan,
Önünde eğilmez çağ bile olsan,
Olmaz ya dikensiz gül bile olsan,
Bahçeler sensiz de solar zannetme…

Ne kibirle bak şu gelip geçen ömre,
Ne hükmettiğini san boş hayallere,
Sultan da olsa insan gider bir gün yere,
Taçların sonsuza kalır zannetme…

Bir rüzgâr eser de yaprak savrulur,
En sağlam dallar da bir gün kırılır,
Dünya dediğin bir nefeslik yolculuktur,
Ayak izin ebedî kalır zannetme…

Ben de geçerim bu karanlık yoldan,
Ben de yorulurum ağır imtihandan,
Bir avuç toprakla ayrılır insan,
Yanına servet alır zannetme…

Bugün göklere çıkan yarın iner,
En parlak yıldız da vaktiyle söner,
Kimi sessiz gider, kimi iz bırakır,
Her giden unutulur zannetme…

Gururla kırdığın bir kalbin ahı,
Yıllarca peşinden gelir bazen dahi,
Bir damla gözyaşı, bir iç çekiş dahi,
Rüzgâra karışır gider zannetme…

Bir gün döner bakarsın eski yıllara,
Sığmaz pişmanlığın suskun anılara,
Kırdığın gönüller, döktüğün yaralara,
Zaman merhem olur sanma zannetme…

Ne sen ilk gidensin, ne de son kalan…
Bu dünya kimseye kalmadı, kalmayacak.
Önemli olan gökyüzünde iz olmak değil;
Bir gönülde dua olarak yaşayabilmektir…

@NURAL BEKTAŞLI