Sabah ezanıyla düşerdin yollara, Ayaz vururdu yüzüne, kar dizine. Biz sıcak yataklarda uyurken, Dua olurduk çatlamış ellerine.

Ne servetin vardı ne de altının, Ama gönlümüzün sultanı oldun. Bir çift güzel söz duymak yerine, Ömrünü bize adayıp sessizce soldun.

Yağmur yağardı başına güneş kavurdu tenini, Çamur tuttardı yıpranmış ayakkabıların.

Biz gülelim diye içine attın derdini, Kim bilir kaç gece yastık bildin bizim için.

Bir lokma eksilmesin soframızdan diye, Nice arzunu gömdün yüreğinin derinine. Biz mutlu olalım da gerisi boş derdin, Canını katardın ekmeğine, terine.

Babam... Sen kendinden değil, bizden yana yaşadın, Ömrünü sevgiyle, fedakârlıkla adadın. Şimdi dönüp baktığım her hatırada görüyorum, Bir baba değil, koca bir yürek taşımışsın.

"Şefkatini inanılmazdı yemez yedirirdin bize, giymez giydirirdin ne kış bilirdin ne yaz.

Babam... Sen öyle bir dağdın ki ardımıza yaslandığımız, Varlığında kendimizi güçlü sandığımız. Meğer sen yoruldukça ayakta durmuşuz, Meğer sen sustukça huzur bulmuşuz.

Bir ceket almazdın kendine yıllarca, Ama eksik bırakmazdın bizi bayramlarda. Kendi hevesini koyup bir yana, Mutluluğu arardın evlatlarının gözlerinde.


Şimdi dönüp geçmişe bakınca anlıyorum, Her nasırında bir ömür saklıymış. Her susuşunda bir fedakârlık, Her bakışında koca bir dünya varmış.

Hakkın ödenmez babam, ödenmez vallahi, Denizler mürekkep olsa yazılmaz emeğin. Rabbim iki cihanda güldürsün yüzünü, Sen benim dünyadaki en kıymetli hazinemsin.

Bir gün cennet nedir diye sorarlarsa bana, Ne köşk derim ne de altından saraylar. Ben cennet gördüm bu dünyada bir kere, Babamın gölgesinde geçen çocukluk kadar...

İyi ki babamsın... İyi ki alnının terini haramla kirletmedin. İyi ki bize onurlu yaşamayı öğrettin. Allah senden razı olsun babam, Biz seni sevdikçe eksilmeyecek duamız, amin...

Özkan Değirmenci
11.06.2026