0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
32
Okunma
Sessiz Lambalar
Akşam oldu, sustu yorgun sokaklar,
Birer birer yandı sessiz lambalar.
Gün çekildi kızıl düşler ardından,
Göğe serildi sessizce yıldızlar.
Rüzgâr eser, perde hafif sallanır,
Eski anılar gönülde canlanır.
Bir fincan çay, birkaç solgun hatıra,
İnsan en çok akşamları yanılır.
Günün telaşı usulca son bulur,
Kimi özlemler derinden duyulur.
Kırık umutlar, yarım kalmış dualar,
Gece olunca sessizce doğrulur.
Akşam öğretir zamanın değerini,
Bir tebessümün, bir dost elinin yerini.
Çünkü hayat; bir gün gibi geçerken,
Geriye bırakır sevginin izlerini.
Yıldızlara bakıp içimden geçirdim:
Ne hüzün sonsuzdur, ne de bekleyişler.
Akşam gider, sabah yeniden doğar;
Umutla uyanır tükenmiş geceler.
Tamer Karakaş
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
