Sabah kurabiye kokusuyla açılsa gözlerim,
Mutfakta seni görsem, diner bütün özlerim.
Bir tebessüm düşse yüzünden sıcak sıcak evime,
Bahar iner yüreğime, nur dolar gönlüme.

Sanırım kurabiyeler kokusunu senden almış sevgilim,
Yoksa nasıl bu kadar tatlı olur her nefesin, her sözün benim?
Saçlarının gölgesinde huzuru bulur kalbim,
Bir ömür seyretsem seni yine de doymam sevgilim.

Çay buğusunda gözlerin, sabahımda sen varsın,
Geceme yıldız olan, gönlüme düşen yarsın.
Adını her andığımda çiçeklenir yollarım,
Sensiz geçen vakitlerde eksik kalır baharlarım.

Sonrası uyamıyorum rüyayımış
Hayat neden adil değil sevmek hepmi en ağır imtehan olmak zorunda
Soruyorum sana seven karşılık beklermi?

Adını emanet ettim duaların en temiz yerine,
Bir umut bıraktım ardından, dönersin diye bir güne.
Ne sitem ettim ardından ne de kırgınlık büyüttüm,
Seni sevmeyi öğrendim, seni değilse de sevgini tuttum.

Her sabah aynı pencere, aynı gökyüzü, aynı özlem,
Kuşlar bile sorar oldu; "Neden bu kadar sessizsin?" derken.
Bir zamanlar adınla açan güller suskun şimdi,
Sensiz geçen mevsimlerin rengi solgun şimdi.

Bilir misin sevgilim, en çok ne acıtır insanı?
Kavuşamamak değil aslında, yarım kalmış bir hikâyeyi taşımak yanı başında.
Birlikte kurulmuş hayallerin yetim kalmasıdır bazen,
Bir ismi her duada anıp da ona ulaşamamaktır bazen.

Gece iner, yıldızlar gelir, yine seni düşünürüm,
Bir köşede sessiz sessiz anılarla konuşurum.
Sen bilmezsin belki ama her yağmurda gözlerin var,
Her esen rüzgârda sesin, her baharda izlerin var.

Yine de küsmem kadere, bir hikmeti vardır derim,
Belki de en güzel sevdalar kavuşmayanlardır derim.
Çünkü bazı aşklar vardır; vuslattan da öte,
Bir ömür kalpte yaşar da ölmez hiçbir vakitte.

Eğer bir gün ansızın düşersem aklına senin,
Bil ki hâlâ aynı yerde bekliyor dualarım sessizce.
Ne bir hesap bıraktım sana ne de ödenmemiş sitem,
Ben seni severken öğrendim; aşk bazen beklemektir, bazen de "âmin" demek...
Özkan Değirmenci
07.06.2026