Dediler ki: “Var ol menzil-i râhatına ey dil,”
Düştüm iz-i hayâline, bir haber ver, müsâid misin?

Geceler şem’-i firkatle yanar, söner âheste,
Ben bu zulmette kaldım, sen o nûra yakın mısın?

Rûzgâr aldı götürdü nice ümmîd ü tesellîyi,
Kalan enkâz-ı gönülde açan son çiçek misin?

Bir cihân sustu içimde, adını andığım demde,
Söyle, hâlâ o eski baharın ilk nefesi misin?

Dediler: “Bulduğun huzra var, bekleme daha fazla,”
Ben de geldim kapına; açılır mı, müsâid misin?

Ne saray isterim artık ne de tâc-ı saltanat ben,
Bir tebessüm yeter bana; ona da cimri misin?

Ey gönül mülkümün sultânı, ey hüznümün sebebi,
Bu fakîr kuluna bugün bir nazar için müsâid misin?

Zaman der ki: Yolum hep sana düştü nihâyetinde,
Huzurun sende ise söyle; ben gelmişim, müsâid misin?

Ne vakit ismini ansam titrer âyîne-i ömrüm,
Sende saklı bunca sırrın tek emîni ben miyim?

Bir nigâhınla değişti nice mevsimler içimde,
Kışa dönmüş bu gönülde açan nergis sen misin?

Sana varsam deniz olur gözlerimdeki hasretim,
Bu kadar çağlayan aşkın son kıyısı sen misin?

Gecenin koynuna düşmüş bir duâ gibi taşırım,
Her secemde dilime gelen o âmin sen misin?

Bilmez oldum hangi yıldızdır semâmı aydınlatan,
Yoksa göklere asılmış benim mâhım sen misin?

Bunca yıl geçse de hâlâ ilk heyecanla anarım,
Kalbimin eskimeyen tek hikâyesi sen misin?

Bir gülüşün uğruna bin ömür verseler bana,
Tereddütsüz vazgeçeceğim bütün ömrüm sen misin?

Ben seni sevmeyi bir sanat bildim ezel günden,
Mısralarımda saklanan en güzel şiir sen misin?

Bir yanım sabrı kuşansa bir yanım feryâd eder,
Bu iki âlemi birden bana yaşatan sen misin?

Senden önce renk nedir hiç bilmezdi gözlerim,
Şimdi her çiçekte açan başka bir bahar sen misin?

Nicedir kalbimde sessiz bir hükümdarlık sürersin,
Taht kurup da gönlümün fethini alan sen misin?

Bir dokunsan kül olur içimdeki bunca hüzün,
Yaralarımın üstüne sürülen merhem sen misin?

Yolların taşına dönsem ayağına değmek için,
Bir ömür bekleyeceğim o yolcuya değer misin?

Sana dair ne varsa saklarım gözbebeklerimde,
Bakışımda yaşayan en kıymetli sır sen misin?

Ey cemâliyle geceyi sabaha çeviren güzel,
Bu karanlık ömrüme doğan seher sen misin?

Söyle ey aşkın kitabında adını ezberlediğim,
Bu fakîrin kaderine yazılmış yâr sen misin?

Gel desem gelir misin, kal desem kalır mısın?
Yoksa aşkın en güzel hâli gibi erişilmez misin?

Çünkü dediler bana: “Git huzur bulduğun yere,”
Ben de geldim kapına, söyle sevgilim… müsâid misin?