0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
21
Okunma
Gönül dedi ki dile:
“Ben susunca derinleşirim,
Sen konuşunca eksilirim.
Her hissin bir adı yoktur,
Bazı yaralar yalnızca hissedilir.”
Dil cevap verdi gönüle:
“Ben de çaresizim ey gönül…
Sen bana okyanus verirsin,
Ben avuç kadar kelimeyle taşımaya çalışırım.
Sen bir bakışta ömür anlatırsın,
Ben cümlelere sığdıramam.”
Sonra ikisi de sustu.
Çünkü bazı duygular,
Ne dile emanet edilir
Ne de tamamen içte tutulur…
Ve insan en çok;
Anlatamadığı yerde yorulur,
Anlaşılamadığı yerde kırılır.
Belki de bu yüzden
Hakiki sevda,
Biraz susmak,
Biraz yanmak,
Biraz da birbirinin sessizliğini anlayabilmektir…
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
