BEN ANADOLUYUM (DESTAN)

Şafakla uyanır dağlarım taşım
Ben Anadoluyum çağlarım taşım
Güneşle yoğrulur ekmeğim aşım
Ben Anadoluyum çağlarım taşım

Bir yanımda umut, bir yanım dua
Toprağımda kardeş, gönlümde sefa
Yedi ırmak akar bağrımda sıra
Her damla can verir bu aziz yurda

Aras’la çağlarım, Fırat’la coşar
Dicle serinliğim yüreğim taşar
Sakarya hilâl gibi akar, yaşar
Seyhan Ceyhan ile bereket taşar

Kızılırmak yıkar kızgın bağrımı
Yeşilırmak sarar dertli çağrımı
Irmaklar yazarda tarih ağrımı
Toprak dile gelir duyar sırrımı

Karadeniz’imde hırçın dalga var
Horonla titreyen dağımda yel var
Kemençem, tulumum içimde kor var
Çayımda, fındıkta alın terim var

Ege’de efeyim merttir duruşum
Zeytinim, incirim güneşli düşüm
Zeybekle dağlara yazılır ismim
Efes taşlarında yankıdır sesim

Marmara köprüdür çağdan çağıma
İki kıta sığar benim bağıma
İstanbul’um bakar iki yakama
Boğazımdan tarih akar yarına

Çanakkale yazdım geçilmez destan
Kefensiz yattığım vatandır vatan
Her karış toprağım şehit dolu can
Tarihe kazınmış ebedi nişan

İç Anadolu sabırın yurdudur
Bağlama telinde aşkın halidir
Bozkırım direncin öz misalidir
Her susuş içinde bir ahvalidir

Kapadokya düşle taş olur gece
Peribacasıyla sır iner göğe
Ankara başkentim umut her hece
Devletim dimdiktir her daim yüce

Doğu’da sert eser dağların yeli
Ağrı zirvesinde dinmez bu yeli
Kars’tan Van’a eser yiğidin seli
Halayla coşar hep kardeşlik eli

Güneydoğu güneş yakar bağrımı
Urfa’da peygamber sarar çağrımı
Mardin taşlarında duyarım sırrı
Göbekli taşlarda yazar sırrımı

Ben Türk’üm, Kürt’üm, Laz’ım tek bir canım
Çerkez’im, Zaza’yım tek bir fermanım
Ayrılık bilmeyen kutlu dermanım
Bir vücut olmuşum yanan ormanım

Bir ana olurum şefkatle sarar
Bir baba olurum alın teri var
Bir yetim gözünde yaş olup akar
Bir asker yüreğim dua ile var

Ne yokluk yıldırdı ne zulüm yıktı
Nice fırtınalar geldi de bitti
Bu millet diz çökmez, imanla çıktı
Küllerden doğarak tarihe aktı

Mazlumun yanında dimdik dururum
Zalime karşı set olur korurum
Yıkılsam da yeniden var olurum
Her çağda yeniden tarih yazarım

Kur’an nuruyla ben aydındır yolum
Hakikat içinde yürüyen kolum
“Yurtta sulh” diyerek yükselir yolum
İnsanlık içinde tertemiz yolum

Ey insan! kendine dön beni anla
Aynı kandan akar damarım kanla
Beni bölmek mümkün değildir asla
Ben birim, diriyim sonsuz imanla

Son sözüm destandır bitmeyen diyar
Her damlam içinde bin umut saklar
Toprağımda ecdat, göğsümde bahar
Mahrumi der: Anadolu’mda ben var!


..................................................................................


Anadoluyum güneş doğar içim
Dağım taşım türkülerle konuşur
Yedi yavrum dört yanda akar ırmak
Toprağımda kardeşlik olur her dem

Aras Dicle Fırat akar yurdumda
Seyhan Ceyhan bereket taşır bana
Kızılırmak kızıl bağrımı yıkar
Sakarya hilal olur akar durmaz

Karadeniz dalga dalga köpürür
Horon ile dağlarım titrer gece
Kemençemle yüreğim yanar durur
Çay bahçemde umutlar yeşerir hep

Ege’de efe olur yüreklerim
Zeytin incir bereket saçar her yan
Zeybek oynar dağlarda mert rüzgar da
Efes’ten tarih konuşur taşlarda

Marmara köprü kurar iki kıta
İstanbul iki dünya arasında
Çanakkale geçilmez destan yazar
Boğazımda tarih akar sessizce

Anadolu bozkır sabırla büyür
Bağlamamda yanık türkü yükselir
Kapadokya bacası düş kurar da
Ankara’da başkent umut taşır hep

Doğu Anadolu dağlar sert bakar
Halaylarla kardeşlik çoğalır hep
Ağrı Dağı zirvesinde rüzgar var
Van Gölünde inci gibi umutlar

Güneydoğu güneş yakar yürek hep
Fıstık karpuz bereket olur toprak
Göbekli taşlar konuşur zamanla
Mardin taşında tarih nefes alır

Ben Türk’üm Kürd’üm Laz’ım bir yüreğim
Çerkez Dadaş hepsi benim birliğim
Samsun’dan doğan umutla kalkarım
Anadolu’yum sonsuz bir vatanım

Bu toprak, her karışta şehit yatar
Duadadır yer gök yediler kırklar
Mazimde dolu hep kahramanlıklar
Mahrumi! Anadolu, canım benim.