Bir sızı daha mı?
Dedim ya içimde
kabuk tutmuyor hiçbir şey,
çünkü her dokunuşun
yeniden kanatıyor yaramı.

Susmak bazen
en güzel cümledir
bazen de
dilimde öldürdüğüm kelimelerimdir.

Sen ise,
benim söyleyemediğim
tüm kelimelerin gölgesinde büyüyorsun.

Bak,
ışığın kırıldığı yerden sızıyorum
parmak uçlarında biriken
su damlaları gibi.

Her şey dönüyor içimde
ama sen hep aynı eksendesin.

Benim için
gözlerine bakmak,
suyun içinden
göğe bakmak gibidir.

Ellerin
kendinden bile korkan sincap gibi
avuç içlerin ise yumuşacık,
soğuk evet,
ama alışıyor insan.

Birlikte
ısınmayı öğreniyoruz.

Sana benzeyen bir sessizlik var
her akşam
pervazıma çarpan.
Ben de her sessizlikte
seninle çay içer buluyorum kendimi.

Hadi,
adımı söyle bir kez daha
unutmak istemiyorum sesinin
beni neremden acıttığını.

Şimdi
bir perde aralığından
süzülüyor yokluğun,
engel olamıyorum bir türlü
rüyalara...

Hiçbir şey
kendini bu kadar
doğru anlatmamıştı daha önce
susarak.

Ama sabah,
seninle uyanmak güzelmiş
Bunu hatırlıyorum...