Bir şair gördüm geceyi avucunda saklayan, Kelimeleri ateş gibi sessizliğe akıtan. Yüreği bir kandil, içi yavaşça yanan, Her mısrası bir iz bırakır zamana dokunan
Kalemi ince bir sızı, mürekkebi derin keder, Geçtiği her kıyıda biraz hüzün biraz kader. Sustuğunda bile konuşur duvarlar birer birer, Sessizliği bazen fırtınadan beter.
Gökyüzüne asmış hayallerini yıldız niyetine, Ay bile eğilmiş kelimeler içindeki gizliliğe. Bir ömür yüklemiş birkaç kırık cümle içine, Ömrünü vermiş insanların dertlerine.
Evet.Şair kimdir?kırık bir aynada kendini arayan göz. Zamandan düşen yaprağı kelimeyle ören söz Dünya bir flim şeridi gibi geçip gider gozunun önünden, O gölgenin ardında kalan hakikate açılan öz.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Evet.Şair kimdir?kırık bir aynada kendini arayan göz. Zamandan düşen yaprağı kelimeyle ören söz Dünya bir flim şeridi gibi geçip gider gozunun önünden, O gölgenin ardında kalan hakikate açılan öz.
Beğendim şair tanımınızı. Emeğinize yüreğinize sağlık.
Doğal imgelerle şair öznesi üzerinden hayat ve gerilerde kalanlar. Kelimelerin gücü.... Ve hayatın fani yüzü harika resmedilmiş bu güzel eserde. Çokça tebriklerimle, selamlar saygılar
Şiiriniz, kelimelerin yükünü omuzlarında taşıyan, başkalarının dertleriyle hemhâl olurken kendi içsel yalnızlığında eriyen o kadim figürü—Şair’i—muazzam bir derinlikle tasvir ediyor.
Şair, dünyaya bakarken aslında kendi ruhunun kırık parçalarını seyreden bir sarraftır. O ayna tam ve pürüzsüz olsaydı, sıradanlığı yansıtırdı. Kırık olması, hakikati parçalara ayırıp her bir parçada ayrı bir sızı, ayrı bir ışık görmesini sağlar. Sizin deyinizle "kırık bir aynada kendini aramak", bütünlüğünü kaybetmiş bir dünyada kendi özünü ve insanlığın kayıp parçalarını bir araya getirme çabasıdır.
Zamandan Düşen Yaprağı Kelimeyle Ören Söz Zaman, acımasız bir rüzgardır; her şeyi eskitir, tüketir ve unutturur. Sizin mısralarınızdaki şair ise bu akışa meydan okuyan bir dokumacıdır. Zamandan düşen her yaprağı (yani geçen her anı, ölümü, ayrılığı ve yaşanmışlığı) kelimelerden örülü bir zırha büründürerek ölümsüzleştirir. Her mısrası zamana dokunan bir iz bırakır, çünkü o geçici olanı kalıcı kılmanın sırrına ermiştir. Dünya, herkes için hızla akan bir film şeridiyken, şair o perdenin arkasındaki ışığı ve gölgeyi merak edendir. Herkes sahnedeki oyuna dalmışken, o sahnenin arkasındaki "derin kederi" ve "sessiz fırtınayı" sezer. Maddenin, gürültünün ve modern koşturmacanın ötesindeki o çıplak hakikate, yani öze açılan bir kapıdır şair. Sizin mısralarınızda hayat bulan şair; gecenin karanlığını bir sığınak yapan, sustuğunda bile dünyayı sarsan, başkalarının yaralarına mürekkebini üfleyen ve ömrünü kelimelerin o sessiz ateşinde eriten bir zaman dervişidir.
Yüreğinize, kaleminize sağlık; sessizliği fırtınadan beter olanların diline harika bir tercüman olmuş bu dizeler.
Hocam benim..ben sizin şiirlerinizi okuduğumda genel olarak bu soruyu düşündüm.tabii buradaki okuduğum diğer şiirlerde var.okudukca bu soruyu kendime sordum.sair kim? Kime denir? Herkes şair olabilirmi?ben makine operatoruyum mesela.işim bu.acaba şiirde böylemi acaba.nasil makine belirli bir düzene göre çalışır şiirde belirli bir düzen varmi.makine bana kolay geliyor siirse karmaşık ve zor.bilmiyorum öyle düşünüyorum.dusunduklerini kaleme almak da bir sanat.aklimdakileri kaleme aldığım bu şiir de siz mesela cümle cümle benim bile aklıma gelmeyen düşüncelerinizi dile getirdiniz."kirik aynada kendini arayan goz" derken şunu düşünmüştüm hocam;kırık aynanın parçaları olur, bu parçalardan bütünü görebilir diye düşündüm. Sizde farklı bir bakış açısı ile"bütünlüğünü kaybetmiş bir dünyada kendi özünü ve insanlığın kayıp parçalarını bir araya getirme çabasıdır." Diye düşündünüz.iste bendeki eksiklik bu farklı açıyı düşünemem galiba.allah razı olsun hocam .size garip gelecek ama gerçekten muazzam hocam.
Hocam benim..ben sizin şiirlerinizi okuduğumda genel olarak bu soruyu düşündüm.tabii buradaki okuduğum diğer şiirlerde var.okudukca bu soruyu kendime sordum.sair kim? Kime denir? Herkes şair olabilirmi?ben makine operatoruyum mesela.işim bu.acaba şiirde böylemi acaba.nasil makine belirli bir düzene göre çalışır şiirde belirli bir düzen varmi.makine bana kolay geliyor siirse karmaşık ve zor.bilmiyorum öyle düşünüyorum.dusunduklerini kaleme almak da bir sanat.aklimdakileri kaleme aldığım bu şiir de siz mesela cümle cümle benim bile aklıma gelmeyen düşüncelerinizi dile getirdiniz."kirik aynada kendini arayan goz" derken şunu düşünmüştüm hocam;kırık aynanın parçaları olur, bu parçalardan bütünü görebilir diye düşündüm. Sizde farklı bir bakış açısı ile"bütünlüğünü kaybetmiş bir dünyada kendi özünü ve insanlığın kayıp parçalarını bir araya getirme çabasıdır." Diye düşündünüz.iste bendeki eksiklik bu farklı açıyı düşünemem galiba.allah razı olsun hocam .size garip gelecek ama gerçekten muazzam hocam.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz