Şu feryadımın dili olsa da konuşsa
Aşkım sevdanın kıyısında boğuşurcasına
Kalbim sanki zincirlerin kıskacında
Ne diyeyim sana gönlüm

Beni aldın götürdün başka diyarlara
Sevmek mi dedim, gittim aşkın kapısına
Nasıl anlatılır ki bu yolun en büyük acisi
Bir seni sevdim… bıraktın beni hasretin kıyısına

Ayrılık,hasret önemli değilde içimdeki ses ne böyle
Bir susmadın, bir dinmedin bu nedir böyle
İnsan gerçekten sevincemi oluyor böyle
Gönül dile gelde söyle?

İçimde yangın dışımda sessizlik
Kime anlatayım,çaresizlik
Yoruldum artık tam bir bitkinlik
Gönül sana diyorum bu bir kibirlilik.

Bu hayat bir emanet
Elbet sahibi gelecek
Gönül ne diyecek
Kendi kendini yiyecek

Ne olursa olsun bir gün bitecek,
Perde kapanacak, gerçek görünecek,
Saklanan ne varsa zamana yenilecek,
İşte o gün insan kendini bilecek