"KALK UYAN BABA…

Kalk uyan baba, uyan…
Gece çok sessiz bugün,
Yokluğun daha bir ağır,
Yokluğun daha bir derin…

Kara toprağı üzerinden atıp kalk baba,
Bir kez sarılayım sana…
Bir kez başımı koyayım dizine,
İçimde çocuk kalan yerler ağlıyor hâlâ…

Ellerin nasırlıydı ama sıcaktı baba,
Dokundu mu dünyayı unuturdu insan…
Şimdi soğuk taşlara anlatıyorum seni,
Sesim yankı… cevap yok, zaman yalan…

Ben büyüdüm sanmıştın ya hani,
Bak hâlâ kayboluyorum sensiz gecelerde…
Bir “oğlum” deyişine muhtacım,
Bir yol göster bana şu karanlık yerlerde…

Kalk baba…
Bu yük ağır, bu hayat hüsran…
Sen olmayınca dünya eksik,
Sen olmayınca her şey yarım, her şey buruk…

Bir kez kalk…
Sadece bir kez sarılayım sana,
Sonra yine uyu istersen,
Ben yaralıyım ben acılıyım baba…

Toprak suskun… ben suskun…
Ama içimde kıyamet kopuyor her gece…
Kalk uyan baba…
Ben hâlâ senin evladınım…
Kayboldum, gel beni bul baba…

Suskun Şair Fazlı Acar