Veda Türküsü

Her adımda yankılanır, geçmişin kasvetli yankısı,
Bir geri dönüşsüz yolun, o sessiz fısıltısı.
Her sözde ismin, yankılanır kalpte, ağır bir yük,
Zamanın derin sularında, kaybolmuş bir türkü.


Her varlıkta anıların, gölgeleri döner durur,
Sarkacın suskun vuruşuyla, zaman ağırlaşır.
Her mısrasında sen, soğuk bir yel gibi esen,
Gözlerden düşen yaşlarla, umutlar sessiz tükenir.


Her bakışta sen, bir vedanın soğuk nefesi,
Hüzünle sarılı hayallerin, sessiz iç çekişi.
Her yerde soğuk bir veda türküsü işlenir,
Kulağımda tekrarlayan sesler, yalnızlığa delalet eder.


Sözler titrer, gözyaşıyla ıslanmış kağıtlar üstünde,
Kalbin atışı, eski anıların yankısıyla doludur.
Her anı, zihinde yankılanan bir yankı,
Ruhun titrek gölgelerinde, sessiz yürür.


Düşlerde kaybolan sevgiler, yıldızların altında,
Gecenin bağrında süzülen, sessiz bir ağıt gibi.
Her sokak, her köşe, bir veda türküsü söyleyen,
Yankılanan hatıralar, kalbinde derin iz bırakır.


Ve sen, geçmişin içinde yankılanan bir ses olarak,
Geçmiş zamandan gelen bir yankı, bir hayal perdesi.
Zamanın son durağında, vedalar fısıldar dudağında,
Her adımda yankılanır, senin o hüzünlü Türkünden bir Parça, beni yerden yere vuran bir Parça...