Yarım Kalan Nefes

Sustum senin için, ah, söylesem kızılca gün kopar,
Sessizliğin dansı, ruhumda yankılanır bir anlık,
Bu aşk ki susmuş, yaralı bir çiçek gibi açar,
Gideceğin sessizliğe adımlarım kalmış sokakta yalnızlık.

Söylemeden gidişin, sanki bir gölge gibi gezinir,
Bıraktığın anılar, her köşede görünmez bir izdir,
Kalbimde yankılanır, adın bir ezgi gibi dinlenir,
Bir ses ki içimde, yankı bulur, kaybolur sessizdir.

Gözlerim seni arar, her mekânda, her kalabalıkta,
Gecenin karanlığında, yıldızlar dahi senle dolu,
Her hikâye susar, yolda kalır, yarım kalmış bir kitapta,
Bu sevda ki sustu, gönlümdeki fırtınayla dolu.

Adımlarım kaldı sokaklarda, gölgelerle konuşur,
Rüzgârın fısıltısıyla gelir sesin, kulağıma dokunur,
Bir nefes ki yarım kalmış, içimdeki özlemle buluşur,
Ve alevlenir anılar, içimdeki hüzünle durulur.

Her şeyde bir iz, seni anımsatan bir tebessüm var,
Gözlerim arar seni, her şeyde, her an, her yerde,
Kalbim ki susmuş, aşkınla yıkılmış, ama yar,
Bir sevda ki biter, ama izleri hep kalır derinde.

Kanatlarım kırık, uçmak isterim ama uçamam,
Hikâyem yarım, noksan kalmış sevdalarla dolu,
Bir suskunluk ki anlatır, ama ben anlatamam,
Bu sevda ki sustu, göğsümde bir kor ateşiyle dolu, Sustum bu Sessizliğe Sustum......