Beyaz Sayfa

Kara yazıların Sonu, Nihayet Beyaz sayfama düşer,
Bir Zamanlar ihmal günlerinin, Suskun karanlığı,
Başımın Boşluğunu özleten, kaybolmuş arzuların rüzgarı,
Şimdi huzur dolu gelişin, bir melodi gibi süzülür.

Kendime yaptığım eziyetlerin, yankılanan haykırışı,
Gecelerin sessizliğini delip geçen kelebeklerin kanatları,
Prangaların düşüşü, gökyüzüne fırlatılan zincirler,
Gözlerimde birer ışık, parıldayan yıldızların parıltısı.

Kalbimin derinliklerinde, bir deniz gibi büyüyen umut,
Kayaların arasında saklı, inci gibi kıymetli bir anı,
Aşka dair söylenen şarkılar, kuşların sabah şarkısı,
Zamanın dokusuna işlenen, ince bir dantel gibi.

Bir yudum nefes alırken, tazelenen ruhun yankısı,
Hazan yaprakları gibi hışırdayan, umut dolu düşler,
Kışın bitimini duyuran, yeni mevsimin coşkusu,
Göçmen kuşların kanatlarında, taşınan hayaller.

Gözlerimdeki perdeyi kaldıran, şafak vakti gibi büyük,
Her bir satırında hayat bulan, hayallerin dokunuşu,
Bir dağ eteğinde yankılanan, yankı misali ses,
Gönlümün çöllerine dökülen, serin bir yağmurun sesi.

Beyaz sayfamda bir umut, bir sevda, bir özlem,
Kalbimde yankılanan, sonsuz bir zaferin yankısı,
Kelebeklerin gelişiyle, yeniden doğan baharlar,
Ve işte, prangaların düşüşü, özgürlüğün şarkısı.

Bir zamanlar kaybolmuş, sonsuz boşlukta yitip giden,
Artık aydınlıkta süzülen, her zerresiyle parlayan,
Özlenen bir huzur gibi, kalbimde filizlenen,
Beyaz sayfamın üstünde, Huzurun Türküsü, Gözlerimin yeniden Bakışları, DestanTan yazar kaderimin Yazısına, Mutluluk dayanır Her bir yanıma, yeni bir Ben yankılanır Her bir yana, Seni Bağlar benim Beyaz Sayfamın yanına..