Soğuk dolapların uğultusunda kaç yalnızlık dinledim bilmiyorum.
Kimi sigarasını aldı sustu, kimi derdini bıraktı tezgahıma, gidiyorum dedi.
Bozuk paraların sesi karıştı gecenin yorgun kaldırımlarına.
Ben şarap sattım insanlara,
İnsanlar bana hikayelerini bıraktı.
Bir tekel dükkanına yatırdım ömrümü.
Ne hayaller geçti bu dar kapıdan.
Kimi sevdiğine bira aldı, kimi ayrılığına rakı.
Sabaha kadar açık kalan ışık gibiyim, herkes uyurken ben nöbette.
Bir mahallenin suskun hafızası oldum,
kimse bilmeden büyüdü içimde gece.
Şimdi dönüp bakınca anlıyorum;
Bazı insanlar şiir yazar kağıda,
ben hayatı yazdım fişlerin arkasına.
Ve ömrümü küçük bir tekel dükkanında harcadım.

29.06.2026
Hüseyin Taşdemir