GÖNÜL DEFTERİ
​İçinden gelmiyorsa bir ses durup dinlemeli,
Kalbin bir bildiği var, o sese güvenmeli.
Ne zaman ki bir gölge huzurunu kaçırır,
Orada vazgeçmeli, insan menzili seçmeli.
​Ne intikam peşinde koş ne beddua eyle,
Gönlünü temiz tut sen, sükût et, sabır söyle.
Yorulma haksızlığın peşinde yana yana,
Oturduğun o yerden yönünü dön Rahman’a.
İzledin mi hayatı, ilahi adaleti?
Zaman nasıl dağıtır her hakka nihayeti.
Bir dene bak, acele etme, sabretmeyi bil;
Nasıl her şey bir bir yerini buluyor, seyret.
​Kaderimi ben seçmedim, Rabbim ikram eyledi,
Ruhum bu imtihanda "Elhamdülillah" dedi.
"İyiyim" desem yalan, sitem saklı sinede,
"Kötüyüm" demek gitmez inancıma yine de.
En iyisi şükürle mühürlemek dilimi,
Duam belli, duyan belli, O bilir tüm halimi.
Gerisi takdir-i ilahi, boyun büktüm rızaya,
Kul teslim olunca yük hafifler semaya.
​Kendini Kaf Dağı’nda, çok yüksekte görenler,
Unutmasın ne oldu o saraylar, erenler.
Kara toprak herkesi eşit tutar koynunda,
Zengin fakir bir olur o ölümün yayında.
Gömleğinin markası, arabanın modeli,
O kibirli sözlerin, o kurumun bedeli;
İnan ki hiçbir mezar taşında yazmıyor,
Ölüm siliyor kibri, hiç kimseyi kayırmıyor.
​Dilleriyle insanı kırıp yıkan fâniler,
Sanmasın temizlenir ibadetle o kirler.
Eğer senin kalbinde yoksa zerre merhamet,
Neye yarar ezberlesen, okusan binlerce ayet?
Gönül yıkmak günahtır, ibadetle silinmez,
Merhametsiz yürekle Hak katına girilmez.
İnsan dediğin gönülle tartılır bu dünyada,
Ne unvan kalır elde, ne servet rüyada.
Bir dua, bir güzel söz kalır senden geriye,
Gerisi sessiz toprak, gerisi fâni dünya.