yalnızlığın görkemiyle bir cami çamlıcada
çevresi bahçe çiçek koklamak için

karşılıklı sultanahmetle
tarihin çağladığı sluetiyle

gezginler için bir durak istanbulda
herkesi kucaklayan yapısıyla şahane

artık ordan ümraniye içine açılan kapı
dua beklentisiyle dervişlerin şadırvanı

yankı bırakan kubbesiyle mutena süslemeler içinde
uhrevi aleme açılan ezanlarında kardeşlik

henüz açmamış çiçekleriyle deruhte kalp için
güzergahı gönenecek istanbul mimarisiyle

çamlıcaya çıkan yolun dinletisi ilahiler
ayetlerin serinliği gibi sarılmak rüzgara vaktin anlamıyla

başka bir anlam var ayetlerde insan kibrini izale eden
irad ediyor ezanı müezzin sabah tanyeri kızıllığıyla

öğlen ikindi akşam yatsıya kadar
bu kardeşlik ikliminde namaz saflarında kulluğun ikrarı

bu manevi iklimle saatler ölüm korkusundan öte
ahirete akan zamanda dünyaya başkentlik yapmış şehir

bu toprak sakinleri için altın hala
bu toprak yedi tepesiyle seyreder denizi çırılçıplak