Ya Rab halimiz perişan bebeden dedeye
Zalimlik güçleri çıkınca en üst raddeye
Devlete şehirlere mahalleye caddeye
Sofra kurmuş oturmuş kan içen canavarlar
Azıkları İnsanlık mezeleri insanlar

Salyaları ağızdan çenelere damlıyor
Mazlumların feryadı kulaklarda çınlıyor
Bebekler aç ölürken zalim göbek bağlıyor
Havanda su dövüyor mazlumu ağlatanlar
Yarın hesap verecek zulme karşı susanlar

Yangın yeri vatanlar zalim zulmü zirvede
Parçalanmış cesetler mezarları sinede
Yağmur gibi bombayı yağdıranlar tepede
Salıyor gökyüzüne üfürükten balonlar
İşin en garibi şu mazlum olan hep onlar

Ölenlerin suçu ne diye kendine sorsan
Olanları en baştan inceleyip bakarsan
Zararını kârından teker teker çıkartsan
Geriye tek şey kalır toprakta ölü canlar
Bir gün daha zulümden tıka basa doyanlar

Bitecek bu zulmünüz dünyadaki tiranlar
Mazlumların kanını canını soğuranlar
Orantısız savaşın ateşini yakanlar
Kabusunuz olacak şimdi sessiz duranlar
Allah’ın Nusret’iyle kıyama çağrılanlar

Katib-i Fakir İbrahim