Su damlasının arasındaki ışık gibi,
başka ışıkları alıp yutuyorum.
Kaç düğüm atılmış boğazıma,
tek bir sesle çözülmeyecek kadar suskunum.

Tanrıları çoktan uzaklaşmış
buzdan bir heykelim.
Çağımı tekmeliyorum;
herkes gibi ayaklarımla değil,
avuçlarımda ufalanan bir ateş parçasıyla.

Külün de bir hikâyesi varmış;
benim külüm çoğaldıkça çoğalıyor.
İki yakası bir araya gelmeyen bir ocak gibi,
göğsü yangın annelere benziyorum.

Kime sarılsam,
kimin sırtını sıvazlasam,
oyuncağını kaybetmiş bir çocuğun telaşı
geçiyor ellerimden.

Yorulmamanın gafletinde dolaşıyorum.
Gecenin sancısıyım,
gündüzün davacısı.

Bir karşı toprakta biten otlar kadarım;
boyum ölçülmez belki,
ama köklerim sessizce derine iner.

Sonralarım,
daha da sonrasına inat eden aşklardan
üç beş anı biriktirmekti
asıl muradım.

26-06-2026

ist

zaralıcan