Sen Züleyha
Rıhtım olsan
Bütün gemileri yakar , sana yüzerek gelirim
Tarih sahnesinde ismini anan bütün kitapları kılıçtan geçiririm
Çıkarır miğferimi, alnımda derin bir yara ile
Savunduğum şehrimi sana veririm
Ulaştığımda sana, öldürür matemimi
Aklımı yolda bırakır sana deliririm

Mesela ben;
Mum ışığına boğdurup bu muhteva karanlığı
Kapı aralığında süzen bakışına şualar deviririm
Bütün gölgelikleri sahrana çeviririm
Kanlısına vurulmuş bülbülün hikâyesini
Sesinle avutur, nefesinle bitiririm

Sen Züleyha;
Patikalarda yürüdüğünü bilirim
İzinde karanfiller boy verir
Zambak kalelerinde , toy verir ateş böcekleri
Mimiklerinin etrafında bir gecelik kelebek
Senin güzelliğindir son görecekleri
Hayal et beni...
Yada bir yıldız geçir içinden
Ben bakmış olayım
Galaksilerle bezeyim baktığın derinliğe
Gülüşüne bir tartı bulur muyum , muamma
Bütün muammaları süsleyen bir çehre var ama
O çehre, senin yüzün...
Sen Züleyha
Hangi gündüzü uykunla besleyip
Geceye kavusturursun...