Sen Züleyha
Bir kitap olsan, sayfalarının arasında çiçekler biter
Gül’ün kurusunda su heveslenir
Seni görmeye bir bahar yeter
Ve bütün çiçekler o baharda beslenir

Mesela ben;
Eski çağda ilk seni sevmeyi icat eder
Kimseye söylemezdim
Rabbime iltica eder, kimseye farkettirmezdim
Yada
Şehrin en sapa sokağını senin için süslerdim
Rüzgar seni kıskanıp, toz döker
Ben inat eder , temizlerdim
Her geçtiğin caddenin ismini farklı ezberlerdim

Sen Züleyha
Gönül sehrimin devrimi
Cümlelerin en kısası,
Meltemin süslü yazı
Ben bir Tamirci ustası
Ellerimde yılların geçmeyen izi
Biraz yağ kokusu biraz yar

Mesela ben;
Sana seslenirken
Fikrimde kısraklar şahlanır
Yelelerinde rüzgarlar saklanır
Kınından çıkar kılıç
Ve burçlarında kalemin, sancaklar sallanır

Sen Züleyha
Sen bana bak
Sana boncuktan kuş yaparım
Gönlümden iki kanat takar
Gülüşünle yıkar, pak’lar
Ve sana ak’lar ile yollarım