Yağmur başladı
Suların yağmaladı beni
Sellerin arasına tutunduğum ağaçlar
Yıktı geçti bendimi
Taşımadan kaldım yalnız başıma
​
Gün geliyor yeniden
Aynı yerden hayata tutunmak
Gölgesinden medet ummak
Yeteri kadar iyice
Karıştırıp ortalığı
Yüceden, daha yüceden nice ses var
İçimde beni yağmalayan
​
Yağmur başladı
Silindi dünden kalan kazıntılar
Ateşe düştü koca hayırlar
Peşinden koşan atlılardan bîhaber
Yangın yeri döktüğüm yaş
Düşenler anlar
​
Yağmur başladı
İçimden söküldü gece
Torbalara doldurdum gündüzleri
Gün yüzü görmeyen adımlarımla
Yatacak yerim dahi yok
Kalmadım kıyamlarda
Sorgu meleği misin yeter ha!
Üzerime dökülüyor saplantılar
​
Yağmur başladı
Kederimi içerden toplayıp
İki kere duvara vurup hüznü
Yatırınca mazinin tozunu başıma
Yıkımlara ölüm kaldı biraz daha
Yenilgiler usandırmaz beni
Benim körkütük sevgimi
​
Yağmur başladı
Yine başlangıçlar benim için
Uyandığım aynı gün
Bunun neresi yenilik?
Dejavu karanlığı gördüğüm
Karanlık sinmiş buluta
Körpe kuzu sessizliği yanım
Suskun gece marazi
​
Yağmur başladı
Ayağımda sivri bir sinek
Bende sivriyim hayata
Dik durmaya daha çok
Yıkılsa da ayakta duran
Tek başına
Ciğer tavası hayat
​
Yağmur başladı
Kederleri topla gel
Koşalım suya doğru şemsiyesiz
Nasreddin Hoca gibi nimete basmadan
Sular doldursun içine bizi
Örtelim kalan sessizliği
Yanı başıma uzan sessiz
Zaten çok ses var yağmurdan kalan
​
Yağmur başladı
Toparla şelaleleri
Kaçırma yalnızlığını kelamın
Dokun bana
Yağmurda
Yasta, yaşta
Yeni başta