Her bir yanımız da yapay zeka oldu,
Ne gerçek, ne yalan göremiyoruz.
Sen istemesen de o seni buldu,
Zarar mı, yarar mı bilemiyoruz.

Belki bu son fasıl insanlık için,
Kim ne ister bilmem zoraki niçin?
İster reddedin siz, istersen seçin,
"Biz ettik, biz bulduk" diyemiyoruz.

Yapayın doğumu hızlı oluyor
Nasıl bebek gülmüyor ağlamıyor
Sanal sahnelerde, trendde oynuyor
Kimdir o, necidir göremiyoruz.

Mürekkep kurudu, tuş aldı yeri,
Ekran unutturdu dostta değeri.
Siber dünyaların soğuk çemberi,
Kırmak istesek de kıramıyoruz.

Duygular silindi, her şey bir veri,
Akıl tutulması dönüştürdü geri.
Asla bulunmuyor dönüşün yeri,
Gelecek neresi kestiremiyoruz.

Kendi elimizle ördük kafesi,
Farkında olmadan sarıyor sinsi.
Fişi çekilmiyor işin türkçesi,
Adını, adresini bulamıyoruz.
.
Mustafa Yaman
12 mayıs 2026