Sini Çayı" ve Doğallığın Açılışı
Şiir, Anadolu’nun o has, süssüz ve hakiki coğrafyasından bir kesitle, "Umutluydum Sini Çayı'ndan geçtim / Buz gibi soğuktu suyundan içtim" dizeleriyle açılıyor. Halk edebiyatında su yolları, çaylar ve pınarlar her zaman aşka giden yolun, çekilen çilenin ve umudun habercisidir. Sini Çayı’nın o buz gibi suyuyla serinleyen şair, hemen ardından balkonda gördüğü o "yar" ile bir anda dünyevi alemden sıyrılıp meçhule doğru ilk adımını atıyor...Kavuşma Anının Heyecanı
İkinci dörtlük, bir âşığın sevdiğini gördüğü an yaşadığı o fiziksel ve rûhsal sarsıntıyı çok canlı, sinematik bir dille özetlemiş:
"Sıkıntılar basar boşalıyor ter / Sevincimden sığmam dar geliyor yer"
Heyecandan yerin dar gelmesi, için içine sığmaması, aşkın o ilk günkü taze, çocuksu ve hesapsız coğrafyasını çok güzel hatırlatıyor okuyucuya.