0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
66
Okunma
Çiçeklerden pek anladığım söylenemez,
hangi taç yaprağı hangi mevsimdedir bilmem.
Bahçeye çıksam adını koyamam,
ama seni tanırım
karanlıkta bile,
gözlerim kapalı bile.
Bilirim nasıl tuttuğunu ellerini,
bilirim sessizliğinin hangi kısımlarında kırıldığını.
Bir sen bilirim bu yüreğim,
bir de kokunu
o koku ki
tüm çiçek adlarını ezer geçer içimde.
Gülü anlatsan boş bakarım,
menekşeyi tarif etsen şaşarım.
Ama kapı açılınca sen gelirken
bir şey olur havada
adı yok,
kelimesi yok,
sadece var.
İşte o var oluş benim ilmimdir.
Çiçekten değil,
senden öğrendim
kokmanın ne demek olduğunu.
Yahya Doğan
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
