Bir gülüşün yeter içimde baharlar açmaya,
İsmin bile yetiyor şu yorgun kalbi yaşatmaya.
Ruhumda iz bırakan en güzel düşsün meleğim,
Sen yüreği güzel, gönlü güzel, yüzü güzel sevgilim.
Ellerin değince diner içimdeki bütün keder,
Nefesinle hayat bulur umutlarım birer birer.

Öylesine güzelsin ki ay bile bakıp utanır,
Zümrüt değil gözlerin; deniz olur bana taşar.
Kalbime işleyen o kadife sesin var ya senin,
Aşkınla yeniden doğdum ben güzelim, meleğim.
Ne zaman seni düşünsem dualarım “biz” diye yükselir…

Bir bakışın yeter gecemi sabaha çevirmeye,
Bir gülüşün yeter içimde güller büyütmeye.
Adını ansam bile kalbim yeniden canlanır,
Sen gelince karanlığım bile yıldızlara bulanır.
Yorgun ruhuma dokunan en güzel duamsın sen,

Kaderime yazılmış en temiz sevdamsın sen.
Yüreği güzel, gönlü güzel, yüzü güzel sevgilim,
Ben bu ömrü seninle anlamayı öğrendim.
Ellerin değse diner içimde kopan fırtına,
Sesin düşse kalbime bahar iner yanıma.

Bir nefesin yetiyor umutlarımı büyütmeye,
Sen gülünce dünya bile başlıyor güzelleşmeye.
Öylesine güzelsin ki ay ışığı susuyor,
Geceler seni görünce yıldızlarını unutuyor.

Gözlerin zümrüt değil, uçsuz bucaksız deniz,
Ben her bakışında biraz daha kayboldum sessiz.
Kadife sesin değince ruhum huzura eriyor,
İçimde kırılan ne varsa sessizce iyileşiyor.

Senin aşkınla yeniden doğdu bu yorgun kalbim,
Ben senden önce yaşamayı yaşamak sanırmışım.
Ne zaman seni düşünsem dualarım çoğalır,
Göğe açılan ellerimde hep “biz” diye yankılanır.

Çünkü ben seni öyle derinden sevdim ki birtanem,
Kalbimin attığı her yerde biraz sen var artık
Eşref saatinde bir birimize sözümüz var,
Günahıyla sevabıyla bir birimize aitiz biz.

Özkan Değirmenci