Bak buraya bak da gör!
Çicekler gibi açmak vardı şu koca dünyada.
Hani o sabahın ilk ışıklarıyla.
Bütün çarklar kusursuz işlerken.
Sabah ezanında, burnuma sızan.
Sıcacık ekmek kokusuna uyanmak vardı.
Olmadı!
Üzerinden gecilip gidilen.
Kimsenin dönüp bakmadığı kaldırım kenarindaki o çimenler gibi sarardim ben.
O meşhur yangınımın tam ortasında
Kendi ateşime odunum oldum.
Anlıyor musun?
Yandıkça yine sana döndüm sende karar kıldım.
Bir deryaydı dünya !
Herkes bir damlasına doydu kandı o suya
Ben ise tam kalbinde hep seraplar gördüm.
Hasretin bitmek bilmez yıllarında
Kasirgaya kafa tutan yine bendim.
Vakit dediğin sana bir tıkırtı bana yağlı urgan.
Geçtikçe boğuyor durdukca etini yakıyor.
Ruhum merhametsizliğinin ağına takıldı bir kere
Olsun!
Seninle her çile savaşın onurlu kumandanı gibi helaldir bana.
Madalya gibi taşırım boynumda.
Sensizlik sırtımda taşıdığım kamburum artık!
Beni bu karanlık çukura sen ittin
Yaşamak dediğin koca bir sürgün.
Yeter şu gönlümun sağır feryadı artık.
Yüreğe saplanan zehirli bir hançer sevdan.
Ecelimi kendi ellerinle sen seçtin
Süründüm peşinde mecalim kalmadı.
Takâtim yolunda hiç oldu arşâ uzandı
Bir kez olsun gülmedin ki bana
Sığınacak bir siper birakmadın
Şimdi dönüştürdüğün yıkıma iyi bak.
hangi kıyıya vursan, senin denizlerin hep bende bitecek.
Bir kaza gibi yaşadım seni, suçunu üzerime alarak.
Ve yine gitmek istiyorsan git!
Git.
İmtihan saydığım şimdi ruhumun kurtuluşudur!