SON BELLİ DEĞİL

Kum dolmuş yolların izi silinmiş
Kuruyan pınarın sesi kesilmiş
Yorgun hatıralar dize dizilmiş
Mevsim tanınmıyor yıl belli değil

Issız tepelerde duman eğlenir
Kırılmış aynalar yüzü gizlenir
Göç etmiş kuşların yası dinlenir
Yol belli değil ki yön belli değil

Virane bağlarda rüzgâr ağlıyor
Suskun değirmenler gece çağlıyor
Kimsesiz odalar mazi saklıyor
Gün belli değil ki tan belli değil

Dağların başında kar erken iner
Yitik kervanlardan bir iz görünür
Küllenmiş ocakta hasret sürünür
Ay belli değil ki gök belli değil

Çatlamış duvarlar sessizce çöker
Eski kandillerden karanlık tüter
Yorgun gölgeler de kapıda bekler
Ses belli değil ki ün belli değil

Dert yüklü yıllarım çöktü dizime
Ne çare bulundu yanan özüme
Aybars der içimde dönen sızıma
Ömür belli değil son belli değil

15.05.2026
Aybars KARLIDAĞ