1
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
113
Okunma
Ama aslında hikayem kırılmadan
Çok önce başlamıştı.
Anlatıyorum dinle…
İçine su bile koyup içmek istemediğin bir porselen bardağım ben
Desenlerim yok.
Tutmak istediğin kulpum eline uymaz
Kayar elinden
Huzurlu içemezsin içindekini
Bardağın huzuru yoktu ki
Nasıl içilirdi
Sonra
Biri dokundu
Çiçeklerim açtı
İnanmıyorum ama eline de tam uydu
Severek içti
Onun bardağı oldum
Sadece ona ait
Kimse benden içmesin istedi
Sakladı beni en güvenli yere
Öyle bir sakladı ki
Bulamadı bir daha
Önce küçük küçük çatlaklar oluştu
O güzelim çiçek desenlerimde
Sonra kulbum düştü sebepsiz yere
Artık istesede tutamayacaktı beni
Üzüldüm…
Ve anladım ki…
Tekrar atıldım bir köşeye
Kimsenin bulamayacağı
Bir yere…
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz