SÖZÜN GÖLGESİNDE

Gördüm ki yüzlerde bin türlü keder,
Gönüller yorulmuş, gözler hep heder,
Bir söz söylemeye kalmamış hüner,
Bilinçler yorgundur, sözler gölgede.

Gündüzün içinde geceler gördüm,
Umut diye nice duvarlar ördüm,
Ne yana döndüysem kendime döndüm,
Yollar birbirinden uzak gölgede.

Bir ana ağladı, sesi duyulmaz,
Bir gönül kırıldı, izi sayılmaz,
İnsana insan gözüyle bakılmaz,
Sevgi unutulmuş, vicdan gölgede.

Dilimde bin söz var, söylemem bugün,
Her sözün ardında büyür bir hüzün,
Susmak cevaptır, anlayana sözün,
Bazen en çok konuşur insan gölgede.

Bir gün uyanır mı yorgun vicdanlar,
Karanlıktan çıkar mahzun zamanlar?
Belki bir tek umut yeter insanlara,
Gerçekler kaybolmasın hiç gölgede.

Ben yine beklerim, ses etmeden ben,
Bana da söz düşer belki yeniden,
Dünya değişmez sanma güzel insan,
Huzurludur gönlümüz tüm gölgede.
11.09.2026
Aybars KARLIDAĞ