İnsan yiyemiyor nasibinden fazlasını
İki metreye sığan beden kocaman evreni istiyor
Hatta cenneti dahi istiyor
İki lokmaya tok olan miden
Herşeyi doldurmak istiyor görmeden
Gerçekleri hayallerle harmanlayıp
Uzanmak istiyor rahat etmeye
Yaşamak istiyor hayatını bedel ödemeden

Kaç gün baktık hayatın dengesine
Kışlar baharları yutarak yoluna devam ederken
Hayatın sonuna geldik
Hiç sorguladin mi neden geldim ben
Ne işim var kocaman dertleri sardım sırtıma
Hiç yaşadın mı yaşadığın sandığın hayatı

Bugün sokakta birinin başkasına bu hayatı yaşıyorsun dediğini duydum
Hayat yaşamaktan mi ibaret
Hayat nefes almak mı
Yada hayat ezberden yaşamak mı

Hayatın anlamını aradım yıllarca
Geçim derdi ihtiyaçlar yeni başlangıçlar yeniden başlattı çizgiyi kaldığı yerden
Nefes alsaydım bu denizde atacaktim ölü toprağını
Nakarat günler hayatın içinde
Hergun aynı bok
Gittiğin kadar geliyorsun geriye
Adımlar arsinlamiyor ulaşacaklarını
İsteyen seni buluyor
Bazen dert bazen illet bazen ibret

Çok calismaninda karşılığını alamayabilirsin
Çok çalışmak dünyaya aitse başına bela da olabilir
Çoklar tehlikeli çok
Çok tehlikeli
Çıkarmak lazım olduğu kadar

Çokta anlamlandiramiyorsun
Arkanda biraktigin şeyler geçici
Gelecek zamanda ölüm kuyusu var
Bu neyin çabası veya neyin cabasi
Elde ne var sıfırdan başka
Boşuna yaşıyorsun koca hayatı

Hayat kocaman ama sure de kısa
Üç dakikaya sığıyor son dualar
Ne yaşarsan yaşa hepsi boş
Tek kazanci ahiret yurdunda

Bu hayatı hepimiz yaşıyoruz
Uğruna feda ettiklerimizden habersiz

Bir şarkı var dilimde
Bir insan ömrünü neye vermeli
Savrulup gidiyor Ömür dediğin

Omur mu savrulup gidiyor
Bizler mi bu tozlu yollarda
Anlamsız
Kocaman bir hiç
Koskocaman

Bir yazıya sığıyor ömür
Dünya bir eglenceden ibaret diye
Eğlenmek mi dersiniz buna
Yarataciyi kizdirmadan

Kısaca yaşamak bir anlam taşımalı
Yoksa yaşamanin ne faydası var