Bayram sabahları korkarım
Ayakkabılarımı dışarıya bırakmam
Çocukluktan kalma alışkanlık işte
Çalınmasından korkarım
Düşlerime düşsün istemem hüzün
Fakirlikten doğan geceye

Bayram sabahları heyecanlanirim
Namaza gitmeye
Misafir olmaya bir eve
Sabah çayına eşlik eden poğaça tabağı
Annelerin gül yüzü düşer sofraya
Yetim öksüz başını okşayan okşayana

Bayram sabahları ağlatır beni
Annem babam gelir aklıma
Kış soğunu ısıtan annemin sesi yoktur artik
Canımdan çekilir acının tavası
Ye yiyebilirsen
Ayaklarımda kırılır mezarlar

Bayram sabahları fakirdim
Kimsesiz gölgesiz yurtsuz tek başına
Rotayı şaşırmış kılavuz
Feneri olmayan gemi
Garip sevdasi da peşinde
Hayatta amaçsız konusuz

Ne oldu bilmiyorum
Birgün islim teyze girdi hayatima
Çocuklarından ayırmadi beni
Kurban eti attı mangala
Yerken ne çok dua ettim
Yememistim böyle doyasıya
Örnek aldım teyzemi
Doyurmadan bırakmadım çocukları

Bayram sabahları özlerim
Geride kalan çocukluğumu
Ne çok mesafe almışım
Gelmişim geliyor yolun sonu
Durumum olduğu sürece kesmisim kurbanımı
Kendimi daha çok kurban ettim
Hayatın dikenli yoluna

Yaşamak mı insanca
İnsan kaldığın sürece