Türkler, tarih bilmez diyenler mi var!
Duyun! Gökoğuz’um, hem de Azer’im.
Sibir ormanında tipide donar,
Sahra çöllerinde yanar gezerim .

Kıratım yahşidir, bozkırda örküm,
Saçlarım yeleli, Kurt postu kürküm.
Toros dağlarına yaslanır türküm,
Karacaoğlanım! Mızrap ezerim.

Pir Sultan Abdal’ım! İsyanım yüce,
Derviş Yunus gibi, gezginim nice.
Karatoprak; Yâr’dir candan sevince,
Veysel’i çiçekten, baldan süzerim.

İnsanı ayırmam, Rabb’im özümde,
Ruhumun aynası şu mah yüzümde.
Bir anam var, bir de yâr avazımda,
Neşet’im! Sazıma, bozlak dizerim.

Alevi, Sûnniyim! Türk’ün nesliyim,
Bekir, Ömer, Osman ve de Ali’yim.
Beşer kisvesinde, Adem ehliyim,
Mevlana misâli, Hakk’a bi’zarım

Nar’ıma ay-yıldız sevda koyarım,
Şanlı ecdadımı sever sayarım .
Türklüğümle daim onur duyarım,
Osmanlı, Selçuklu, şanı nazarım.

Ne Roma ne Cermen, ne de Rum-Helen,
Ceddimdir tarihi, hep yaza gelen.
Başımın üstünde Türk’e dost olan,
Gümân besleyeni, korkmam üzerim.

Dörtbaşı mamurum, Anadolu’yum!
Tepeden tırnağa, vatan doluyum!
Şair de değilim Allah kuluyum,
Dûsturumuz neyse, onu yazarım.