Meçhûle ram olup da başı boydak yaşadın,
Silkeleyip yakandan, sılayı tez boşadın.
Gurbette tek tabanca geçimle cebelleştin
Muhâlin kollarına duydum ki yenik düştün.

Boztoprağın çehresi çökmüş buğday tenine,
Bakışın buz kesse de, köz savrulmuş sinene.
"Altın iken pul olmak" Bu da kader Ramazan!
Düşmeye gör dillere, san’ın heder Ramazan!

Avâre gezen Sinek, aslını Arı sanar,
Gül’e selam vermezken, kokuşmuş leşe konar.
Çok dedim de Ramazan! Yer deşerek dinledin,
İnsanın ham azını, hep sonradan anladın.

Ne şanslısın Ramazan! Kuru soğan kokarsın,
Helâl lokma peşinde bulgur bulgur dökersin.
Para parayı çeker, haram çeker haramı,
Ramazan’ım! Terinde,yoktur kirin gıramı.

Hayıflanma Ramazan! Kül serpele acına.
İğneli söz duysan da, gitmesin be gücüne.
Sen onurlu adamsın, dâim dimdik dolaştın
Omuzunda onca yük, muhhânnete dalaştın.

Ramazan, dertli başa, dert eder memleketi,
Ahvâlini sızlanmaz, yerer her tür sirkâti
Ramazan, öpöz vatan, taa tepeden tırnağa,
Ciğeri göz göz tüter, asker düşse toprağa.

Akşam gördüm gâribi, yine yıldız sayıyor,
Bir de ıslık dilinde, sanki davar yayıyor.
Bağdaş kurup oturmuş, kapının eşiğine,
Soruyordu kendine; Bu dünyada işim ne?