Her gün yeniden başlıyorum açan bir umudun peşinden sürüklenmeye
Yaşamak ve seçmek harika bir nimetken
bazı zamanlar yük omuzlarımda, atıp kurtulmak istediğim
Çiçekler dermeyi bekledim hep, ama
çiğnediğim binlerce hayaller ortasında,
tarümar bir bahçem var şimdi.
Ne ve kim olduğumu aramanın peşinde bir ömür tüketirken,
hâlâ ulaşmış değilim umduğum yanıtlara?!
Tekdüze sırıtan yaşam sürecinin
varlık incisiyim fikriyle
talan edilmiş sadeliği arasındaki yol ayrımındayım.
İstimlak edilmeyle gasp edilmenin farkını iyi bilseydim
enteresan yorumlardım belki dünyanın çizgisini?
Hangi benlikte, hangi bilinçle olmak istersin deselerdi,
ihtimallerin hepsine bakardım muhtemelen?!
Ben bugünkü ben mi olurdum, aradığım ben mi, benlikler mi bilmiyorum.
Küçücük hacmimle ters orantılı yüreğimi sığdıramadım koskoca aleme!
"Hayat, karşıtların savaşıdır!" diyen Heraklit, insanın anlam kaderini mi çizmişti antik çağda
yoksa anlama çapını mı?
Şimdiyi geleceğe taşıma kaygısıyla
ne vazgeçişlerde bulunuyorum her daim?!
"Olsun bakalım bu da böyle olsun"larla
katmerlenen acılar
ve psikolojinin "öğrenilmiş çaresizliği" içinde sönen milyon hayatlar
perçinlemiyor artık yaşama inadımı?!
Var olmak ister miydim bilmiyorum,
katalogdan varoluşlar adına örnekler gösterilseydi!
Belki bize nazaran minnacık ömürlü bir kelebek
belki milyarlarca yıl yaşayan bir galaksi olmakta vardı?
Ama yaradanı seviyorum ve barışığım onunla
iliklerime kadar!
Mecbur değilken yaratmış olmasına
her zaman müteşekkirim!
bazen ateistçe düşünsemde.
Hem sahi hangi düşünen şüphe etmez ki bazen herşeyden?!
Şüpheler bitirdikleri kadar da var etmiyor mu bizi,
insanlığımızı?
Sofistike bir şiir oldu diye çalım satabilirim artık?
Zaman zaman sıkıyorsa da kişiyi, felsefeyle muhatap olmak ayrıcalıktır!
Ama cancağızım
şu akıl denen meret bela oldu başımıza
insan bedeninde hacim buluşumuzdan beri.
Yeni kendi olmak isteyenlere yinelenme fırsatları var her yeni nefes pazarında. Cesareti olanlara
işte meydan?!
İster vur ister kur benliğini müzmin beklemelere inat
ve beklentilerine!
Belki de başlangıç beklentilere el atmak olmalı?
Sürem kısaldı ömür sürecimde!
Üzülmem mi gerek yoksa sevinmem mi?
Sevinmekten tarafa kullanıyorum tercihimi
çünkü haz adamı olmalıyım aklın mucibince.
Zevkler akılla mı yön bulur,
akıl zevkle mi?
Ahh estetik kaygı ve ahlaki nutuklar
ne çok kemirdiniz kafatasımızı?!
Nefese odaklanmalıyım!
Her sayısı bir fırsat olan nefese!
Bir de şu aptallığı yapmasam,
içmesem şu pislik sigarayı.
Hayatın içilen sigaraları mıyız yoksa?
Geriye dumanı ve külü kalan?
Ve sonra hepten kaybolan?!
Beyniyle zifafa girmiş ben
neden hep geceleri doğuruyorum?
Şairler gece mi yaşarlar beyim?
Şiir bitmez ben bitmeden!
Elveda dünüm, naber bugünüm ve saygılar yarınım!

11.01.2025
Tosya