Yağmur ertesi uyandığım sabaha
yine bir yaşama sevinci takınmalıyım
yüzüm tırmalanmış yorgun toprak görünümünde
yılların eskite eskite izlerini bıraktığı
ben neyim şimdi
haydi imajını çalış bugünde kendine
ne garip değil mi
her yaşın oyuncağı olmak
kader denilen fırdöndüde
koş, zıpla, kendini ör, yıpran, dağıl
ve toparlan yeniden
yeniden hep yeniden yenilenmen gereken
ve yeniden eskiyen sen
al sana taptaze uğraşlar
çaresizlik içinde umut yetiştir istersen
isteyen sen
istemeyen sen
nasıl bir kavgaya düştün sen ey ben?!
kafasını ayakları kılıp
koskoca dünyayı üstünde gezdiren...
yağmur ne kadar net
güneş ne kadar berrak
güzellikleri umuda katık yap
her anını yeniden keşfetmeye devam ettiğim hayat benim
kendimi de keşif yolculuğu bu.
Ölüm döşeğinde annem can çekişirken
ben can verdim (hayat memat meselesinde)
hayatı ve ölümü anlamanın ağırlığında
darasını alırken her nefesin
verilecek hesabımın çetelesini tutuyorum
İnsan benzerleri de yağmurda akıp gitmeli çer çöp gibi diyor yüreğim
hakkaten ne çok insan benzerleri var arkadaş
İnsan bulmalıyız muhataplık
değil mi ya?
bu kadar yalan yumakları nedir kardeşim
kim salıyor bunları ortalığa
sitem edesim geliyor
tanrıya bazen bu yüzden
oysa sarıp sarmalayıp
telef edecek ortam yapmalı bunlara
insan olanlar
devrimciliğim tuttu yine
sabahın köründe uykusuzluk yüzünden
bırakmalıyım şiiri
sarhoş ediyor dozunu kaçırınca

21.05.2023
Tosya Devlet Hastanesi