Adını söylerken kekeler dilim,
bakarken kıskanır gönlüm gözümden seni.
Şiirler şarkılar yetmezmiş meğer
sevgini tarife.
Ben tek Allah’tan korkan kul iken,
yetimi oldum bakışlarının.
Sürgündür hayatım yokluğuna.
Her doğan günün tan vaktinde,
her akşamın batan kızıllığında mahrumiyetinin
ızdırabındayım.
Aylak ruhumu gezdirip günler, aylar, yıllar boyunca
bir anlam bulmanın hevesindeyim,
içinde sen olan.
Dünya denen bu sahnenin belki de son perdesinde
seninle melodram oynama umudum depreşir her daim.
Bakarsın bir gün sevdamın mayası tutar gönlünde.
Ömür gergefinde dokuduğun
hangi motif çeker beni sana?
Zihnimde kaç bilinmeyenli denklemsin?
Hangi tarafınla ve niçin sendeyim hep?
Hiç sensiz kaldın mı ki,
nerden bileceksin sensizliğin hasretini?!
Ne gökkuşağının albeni renkleri
ne denizlerin şırfıntı dalgaları keser beni,
sensizliğin buruk tadı hep peşimde gezer.
Yaşanası nice güzellikleri sana ithaf edip takıldım
bir rüyanın peşine.
Umut çiçeğim,
bir nebze bal olsan peteğimde?!

10.10.2024 Tosya