Annenin Hakkı

Peygamber Efendimiz anne hakkından bahsederken,
Bir sahabi sorar: "Ya Resûlallah!
Ben bundan sonra hayatımı anneme vakfetsem,
Ona köle olsam, sırtımda taşısam,
Annemin hakkını ödemiş olabilir miyim?"

Peygamber Efendimiz ona şöyle cevap verir:
Kışın o uzun gecelerinde kalkıp seni emzirmesinin
Bir geceliğinin karşılığını bile ödeyemezsin."

Sahabi şaşırıp sorar: "Ya Resûlallah, nasıl olur böyle bir şey?"

Peygamber Efendimiz buyurur:
Annen ne yaparsa sen yaşayasın diye yapar.
Sen ne yapsan, onun ölümünü bekleyerek yapacaksın. Fark burada."

Anne Hakkı

Anne dediğin cennetin kapısı,
Ayağının altında saklı yapısı.
Bir "of" desen yıkılır arşın direği,
Ben o söze gelemem, gelemem.

Dokuz ay karnında taşıdı seni,
Canından can kopardı, doğurdu seni.
Uykusuz gecelerde uyuttu seni,
Ben o hakkı ödeyemem, ödeyemem.

Annem ne yaparsa ben yaşayayım diye,
Ben ne yapsam vadem dolacak diye.
Birinin adı şefkat, biri vefa,
Bu teraziyi kuramam, kuramam.

Lokmasını bölüp sana yedirdi,
Sırtındaki hırkayı sana giydirdi.
Evladım üşümesin" diye titredi,
Ben o borcu silemem, silemem.

Ya Rab, annemi bana bağışla,
Ömründen ömür, nurundan nur bağışla.
Onun rızasını, cennetimi bağışla,
Ben onsuz cennet istemem.

Peygamber demiş: "Cennet annelerin ayağı altında."
Bu söz yeter bana, ne hacet ferman.
Sağsa kıymet bil, gittiyse duayla an,
Bütün annelerin mekânını cennet eylesin.

Küçük büyük bütün annelere selam olsun,
ellerinden öpüyorum. Yaşar yön Almanya