Sordum aynaya "ben kimim?" diye,
Ayna bile "yabancısın" dedi yüzüme.
Dost bildiklerim el oldu bir günde,
Bu nasıl kader, gurbete benzer.

Bir şehir değil derdim, bir insan değil,
İçime çöken bu his tarifsiz, derin.
Herkes var da bir ben yok gibiyim,
Varlığım yokluğa, sızlaya benzer.

Yoruldum canım, çok yoruldum,
Anlatmaktan değil, anlaşılmamaktan.
Ben güldüm, içim ağladı sessizce,
Gülüşüm bile sahte bir maskeye benzer.

Ne olur bir bilsen halimi,
Bir bilsen şu gönlümün yalnızlığını.
Bir el değse omzuma "buradayım" dese,
Belki o zaman gurbetim biter.

Suskunluğum çığlık oldu duvarlara,
Kelam etsem sözüm yarım kalıyor.
Kalabalıkta kayboldum kendime,
Gölgem bile önümden kaçar oldu.

Bir umut ekseydim yüreğime,
Kurak toprağım yeşerir miydi?
Bir ses "sen değerlisin" deseydi,
Yabancı değil, yuva bulur muydum?

Yaṣar yön Almanya 11 09 2026