ZİNDAN GÖZLERİN

Hemen hükmü verip, kırmış kalemi,
Beni ilk gördüğü andan gözlerin.
Ekti yüreğime derin elemi,
Haz alıyor belli, bundan gözlerin.

Vicdanın da kara, gözlerin gibi,
Merhamet bulunmaz o kalpte tabi.
Düşenler kaybolur, yoktur ki dibi,
Zifiri karanlık, zindan gözlerin.

Hınç ile bakıyor bir defa gülmez,
Barış bayrağını sallarım gelmez,
Kanımı dökmeden, dur durak bilmez,
Çıktı ya bir defa, kından gözlerin.

Görünce öfkeden küplere binip,
Pusuda bekler bir köşeye sinip,
Paslı hançer gibi bağrıma inip,
Saplanıyor dört bir yandan gözlerin.

Azrail olmuş da ömrümü biçer,
Yaralarım ağır sanmam ki geçer.
Şah damarım keser, kanımı içer
Çıldırmış, nefretten kinden gözlerin.

Canımı, ecelle yoğurup kattı,
Ruhum her bakışta ölümü tattı,
Başımı gövdemden koparıp attı,
Bu Ergül’ü etti candan gözlerin.

Ergül NALBANT - 01.05.2026 - 22:30