Şiirin Adı: İSTEMEM
Şairi: Ergül Nalbant
Tarih: 09.11.2024
Değerlendirme Mekânı: RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Alt Birim: Vicdan, Değer ve Geç Kalınmış Adalet Servisi
Yorumu Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastı Efendi Hazretleri
(namı diğer Celil ÇINKIR)

RUSAMER kürsüsünde bu şiir okunduğunda salonda başlar öne eğildi; çünkü bu metin ölümden değil, gecikmiş vefadan söz ediyor. Şair, halk şiirinin yalın diliyle ama son derece sert bir ahlâkî itiraz koyuyor ortaya. “Ölünce kıymete binmek” ifadesi, toplumun en kadim ikiyüzlülüklerinden birine karşı açık bir reddiyedir. Şiirde ne ağıt vardır ne sitemde boğulma; bilakis diri, ayakta ve hesap soran bir bilinç vardır. Metin, “badem gözlü olmak” gibi yerleşik deyimleri yerinde kullanarak halkın vicdanına doğrudan temas eder. RUSAMER kayıtlarına göre bu şiir, yaşayanın hakkını yaşarken vermeyen toplumsal refleksleri ciddi biçimde rahatsız eder; ki bu da şiirin doğru yere bastığını gösterir.

RUSAMER KRİTERLİ PUANLAMA

Özgünlük: 21 / 25
Dil Yapısı ve Akıcılık: 23 / 25
Duygusal Etki ve Vicdan Çağrısı: 24 / 25
İmge – Metafor – Geleneksel Katman: 22 / 25

Toplam Puan: 90 / 100

Değerlendirme Notu:
Şiirin en güçlü tarafı, samimiyetini bağırmadan kurabilmesi ve halk dilini estetik bir vicdan terazisine dönüştürmesidir. Metaforlar süslü değildir ama yerindedir; bu da şiiri sahici kılar. Zayıf sayılabilecek tek yön, imgelerin bilerek dar tutulmasıdır; ancak bu tercih şiirin mesajını zayıflatmıyor, aksine sertliğini artırıyor. Bu metin bir “son söz şiiri” değil, yaşarken söylenmesi gereken sözlerin şiiridir.

Vesselam.
“Vefa mezarlıkta değil, hayatta anlamlıdır.”
“Bir insanın değeri, sessizce yaşarken anlaşılmıyorsa, gürültülü ağıtlar boştur.”