KINALAR YAK

Senin için terk ettim, dostlarımı sılamı,
Beni dağlar ardına, ağdırdın kınalar yak.
Nasıl tarif edeyim, özlemimi çilemi,
Gözlerimden yağmurlar, yağdırdın kınalar yak.

Hasmım ile bir olman, bilmem nasıl kararsa,
Çözemedim bir türlü, ne işine yararsa,
Bir tek sır bırakmadın, döküp saçtın ne varsa,
Mahzun yüzümü yere, eğdirdin kınalar yak.

Dünyan mı genişledi, üzerim çizilince,
Sana olan güvenim kurşuna dizilince,
Zevkten dört köşe oldun, ben altta ezilince,
Dertleri üzerime, yığdırdın kınalar yak.

Mutlak raconu vardır en gaddar casusun da
Oysaki çok mahirdim yiğitlik hususunda
Senin rolün çok büyük, düşmanın pususunda
Aslanı çakallara, boğdurdun kınalar yak.

Umut etmek hataymış, vicdansızdan merhamet
Kararmış bir yürekten, beklenir mi nedamet
Dünyamı alt üst etti, kopardığın kıyamet
Güneşimi tersinden, doğdurdun kınalar yak.

Dönüşü yok bilesin, kapandığında perde,
Mutlaka hayır vardır, başa gelen her şerde.
Nihayet akacak da, kanım kalacak yerde,
Kemiğe keskin bıçak, değdirdin kınalar yak.

Benim suçum neydi ki, tutup kalbinden sürdün,
Gönlüne koymayı geç, şu dünyada çok gördün,
Nasıl dua ettinse, işte murada erdin,
Ergül’ü bir mezara, sığdırdın kınalar yak.

Ergül NALBANT - 07.05.2027 - 00:30