BENSİZ KALIRSIN

Bedduaya alıştırma dilimi,
Bak tutar da, sonra bensiz kalırsın.
Yar, üstünden çektiğimde elimi,
Benimle gün gördüğünle kalırsın.

Aniden kalpten bir dilek belirir,
Kabul olacağı ana denk gelir,
Akşamına beni Azrail alır,
Bu gönlümü, kırdığınla kalırsın.

Ne var ki halinde, şükret de otur
Gönlün darlanırsa selavat getir,
Kapını çalıp da, sormazlar hatır,
En son benim sorduğumla kalırsın.

Güvenme, ne oğul ne kızlarına,
Onlar hiç katlanmaz mızmızlarına.
Hayat yükü biner omuzlarına,
Benim destek verdiğimle kalırsın.

Alaycı bir ifadeyle bakarlar,
Sana türlü türlü lakap takarlar,
O yana, bu yana, itip kakarlar
Sana kıymet verdiğimle kalırsın.

Sen yanaşmak istersin de toruna,
Maskara olursun gider zoruna.
Cevap alamazsın hiçbir soruna,
İçindeki kördüğümle kalırsın.

Her gün senden rahatsızlık duyarlar,
Ne umursar, ne sözüne uyarlar,
Bir bakarsın, dış kapıya koyarlar
Benle hayat sürdüğünle kalırsın.

Bayramlarda el öpmeye varmazlar,
Gelseler de, iki saat durmazlar
Lütfedip de bir yaranı sarmazlar,
Benim merhem sürdüğümle kalırsın.

Gözünde Ergül’ün değeri neki;
Belki de sıradan herifin teki,
Ben ölünce, neyim kalacak peki!
Sonra pişman olduğunla kalırsın.
Zalimlik etme yâr, sende bulursun.

Ergül NALBANT - 02.04.2026 - 00:35