Güzel Çirkin

Güneş doğarken, sessiz ırmaklar yankılanır uykulu
Gölgeden çekilmiş kalbim, şarkılar fısıldar kendiyle
Ve çiçeğin rüyası, gökyüzünde serin bir huzur bulur.
Kurumuş yaprak, titrer rüzgarla, geçmişiyle dolu—
Zamanda yolculuk, her adımda unutulmuş bir hayal
Toprağın sırrını çözer, tohumlar iç çekmeyle büyür.

Uzak bir tepede, kuşlar yüce birer ozan olurlar
Kanat sesleriyle yazarlar aşkın eski destanını
Beyaz bulutlar, onların göğsünde narin yuvalar kurar.
Gözlerin gördüğü dünya, bir yanda güzellik taşır
Ama diğer yanda çiçekler, dikenle dost olur elbet
Rüzgarın mırıltısı, gölgeye bir fısıltı bırakır.

Çirkinliğin karanlık sarayı, derinlerde parıldar
Bir elmas gibi, ışığı yutan suyun altında saklı
Koca bir yalan gibi, sessizce kök salar ve yanar.
Ve gözler, aydınlığın peşine düşerken delice
Unutur bir köşede, geceyi saran esrarlı hüznü
Ruhların denizinde, aşkı sel gibi taşır kalp.

Çirkin, kendi içinde güzelliği saklayan sırdır
Ve güzellik, çirkinin yansımasından doğar yeniden
Her dokunuş, bir yaşamdan diğerine aslında bir köprüdür.
Düşlerin derinliğinde, bir sahne kurar gece
Ve güneşin altın ışıkları, sahneyi aydınlatır
Doğanın döngüsünde, çirkinin güzellikte yeri var.

Güzel çirkinle birleşir, bir bütün olur dünyada
İç içe geçmiş ömürler, evrenin kalbinde nabız atar
Her nefes, zamanın melodisiyle dans eder o anda.
Bu hayat, uçsuz bucaksız bir deniz gibi gelir bana
Her dalgada yeni bir öykü, yeni bir masal var
Ve bu denizin derinliklerinde, her şey iç içe var olur.