8
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
186
Okunma
bil ki
ben ömrümü ikiye böldüm o günden sonra.
Bir yanı senden önce,
bir yanı senden sonra.
Arası yok.
Ben seni
bir şehir gibi sevdim
sokak sokak,
yangın yangın,
yasaklı geceler pahasına.
şimdi
hangi yoldan geçsem
bir ucunda sen varsın.
hangi suskunluğa girsem
dibinde sen konuşuyorsun.
ve bu,
hiçbir şiirin örtemeyeceği kadar gerçek.
ben bazen
sana yazılmamış bir mektubun içinde yaşıyorum,
adresim eksik,
pulu düşmüş,
ama hala “gönderilecek” gibi duran.
sen okusan…
belki de sadece
zarfın kenarını düzeltip bırakacaksın.
haklısın.
şimdi oradasın
ne eksik,
ne fazla,
ama tam canımın ortasında.
5.0
100% (10)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz